فارسی ششم صفحه 77

معنی حکایت درختِ علم صفحه 77 فارسی ششم

_ شیخ خندید و بگفتش ای سَلیم / این درخت علم باشد ای علیم

شیخ خندید و به او گفت که ای انسان ساده‌دل درختی که تو به دنبال آن هستی درخت علم است.

_ تو به صورت رفته‌ای، ای بی‌خبر / زان ز شاخ معنی‌ای، بی‌بار و بر

ای انسان نا‌آگاه تو فقط در جست‌و‌جوی ظاهر این درخت پرداخته‌ای به همین دلیل است که از معنا و مفهوم آن غافل مانده‌ای.

_ گه درختش نام شد، گاه آفتاب / گاه بحرش نام شد، گاهی سحاب

به علم گاهی نام درخت می‌دهند گاهی نام آفتاب و گاهی نام دریا و گاهی نام ابر.

_ آن یکی کِش صدهزار آثار خاست / کمترین آثار او، عمر بقاست

برای علم هزاران فایده وجود دارد که کم‌ترین فایده‌اش عمر جاویدان است.

سوال: در این شعر، علم به چه چیزهایی مانند شده است؟

جواب:

درخت، آفتاب، بحر (دریا)، سحاب (ابر)