فارسی ششم صفحه 114

معنی شعر نیایش صفحه 114 فارسی ششم

_ خدایا، جهان پادشاهی توراست / ز ما خدمت آید، خدایی توراست

خداوندا پادشاهی جهان از آن توست، خداوندی برای تو است و ما باید بندگی و خدمت تو را به جا آوریم.

_ پناه بلندی و پستی تویی / همه نیستند، آنچه هستی تویی

نگهبان و محافظ آسمان بلند و زمین پست تو هستی، همه‌ی موجودات فانی هستند و آنچه می‌ماند فقط تویی.

_ همه آفریده‌ست بالا و پست / تویی آفریننه‌ی هرچه هست

خداوند خالق آسمان بلند و زمین هموار است، خداوندا تو خالق هرچه وجود دارد هستی.

_ خرد را تو روشن بصر کرده‌ای / چراغ هدایت تو بر کرده‌ای

چشمان عقل و خرد را تو بینا کرده‌ای و هدایت را مانند چراغ روشنی به پا کرده‌ای.

_ جهان بدین خوبی آراستی / بُرون ز آنکه یاریگری خواستی

جهان را به این زیبایی آراسته کرده‌ای بدون آنکه از کسی یاری و کمک بگیری.

_ خداوندِ مایی و ما بنده‌ایم / به نیروی تو یک به یک زنده‌ایم

تو خداوند ما هستی ما بنده‌ی شما هستیم و به نیروی تو یک به یک زنده هستیم.

_ رهی پیشم آور که فرجام کار / تو خشنود باشی و من رستگار

(خداوندا) راهی را مقابل ما قرار بده که در پایان کارمان به رستگاری و خوشبختی برسیم و تو نیز از ما راضی و خشنود باشی.