فارسی ششم صفحه 104

معنی شعر به گیتی، به از راستی، پیشه نیست صفحه 104 فارسی ششم

_ به گیتی، بِه از راستی، پیشه نیست / ز کژّی بَتَر، هیچ اندیشه نیست

در جهان هیچ کاری بهتر از راستی و درستی نیست و هیچ فکری از دروغ و ناراستی بدتر نیست.

_ سخن گفتنِ کژف ز بیچارگی است / به بیچارگان بر، بباید گریست

دروغ گفتن نشانه‌ی بیچارگی است و برای بیچارگان باید گریه کرد.

_ هر آن کو که گردد به گِردِ دروغ / ستمکاره خوانیمش و بی‌فروغ

هرکسی که دروغ می‌گوید ظالم و بی‌خرد است.

_ همه راستی کن که از راستی / نیاید به کار اندرون، کاستی

همیشه راست‌گو باش که از راستگویی هیچ وقت ضرری به انسان نمی‌رسد.

_ هر آن کس که با تو نگوید دُرست / چنان دان که او دشمنِ جانِ توست

هر کسی که به تو دروغ می‌گویید او را دشمن جان خود بدان

_ گشاده است بر ما درِ راستی / چه کوبیم خیره درِ کاستی؟

در راستگویی و درستکاری برای ما باز است چرا با لجبازی باید به سمت دروغ‌گویی و بدکاری پیش برویم؟

_ مکن دوستی با دروغ آزمای / همان نیز با مردِ ناپاک رای

با کسی که دروغ می‌گوید دوستی نکن همان گونه که با انسان‌های ناپاک دوستی نمی‌کنی.