فارسی ششم صفحه 11

معنی درس معرفت کردگار صفحه 11 فارسی ششم

_ این همه خلق را که شما بینید، بدین چندین بسیاری، این همه را خالقی است که آفریدگار ایشان است و نعمت بر ایشان از وی است. آفریدگار را بباید پرستیدن و بر نعمت او سپاس‌داری باید کردن.

این همه آدم‌هایی که می‌بینید، همه این‌ها آفریننده‌ای دارند که آن‌ها را آفریده است و به همه آن‌ها نعمت‌های زیادی بخشیده است. شایسته است که خداوند را ستایش کنیم و نسبت به نعمت‌های او شکرگزار باشیم.

_ اندیشه کردن اندر کارِ خلق و مخلوق، روشنایی افزاید اندر دل و غفلت از این و نااندیشیدن، تاریکی افزاید اندر دل و نادانی، گمراهی است.

اندیشیدن و فکر کردن در کار خدا و آفریده‌هایش، به دل روشنی می‌دهد و بی‌توجهی به آن و فکر نکردن به آن باعث گمراهی و نادانی انسان می‌شود.

_ بادِ بهاری وزید از طرفِ مَرغزار / باز به گردون رسید، ناله‌‌ی هر مُرغِ زار

باد بهاری از سمت چمنزار وزید و دوباره آواز سوزناک پرندگان به آسمان بلند شد.

_ خیز و غنیمت شمار، جُنبشِ بادِ رَبیع / ناله‌ی موزونِ مرغ، بوی خوشِ لاله‌زار

بلند شو و قدردان فصل بهار و آواز پرندگان و بوی خوش گل‌ها در دشت لاله باش.

_ هر گل و برگی که هست، یاد خدا می‌کند / بلبل و قُمری چه خواند؟ یادِ خداوندگار

همه‌ی موجودات هستی از جمله گل‌های زیبا و برگ‌های سبز به یاد خداوند هستند، بلبل و قمری با آوازشان خدا را یاد می‌کنند.

_ برگِ درختانِ سبز در نظرِ هوشیار / هر ورقش دفتری‌ست، معرفتِ کردگار

از نظر انسان دانا، هر کدام از برگ‌های درختان سبز، دفتری است که با آن می‌توان خداوند را شناخت.